İncecik belli bir kapsül gibi... Ortasından sıkıca bağlanmış hediye paketi ya da tepe noktalarından birleştirilmiş saydam topaçlar gibi…

Zaman kum gibi akıp gitmiş yine. Ahmet Özhan’ın en sevdiğim şarkısında “Aşınan kayalar gibi ruhum “ dizelerinin bana hissettirdiği genel anlamından sanırım biraz uzak... Aşındıkça ruhumdan oluşan kumları, hayatımda şekillendirdiğim ve yavaşça zamana bıraktığım deneyimler olarak görürüm. Deneyimler hayatı dolduran ve kolaylaştıran minik kum taneleridir aslında. Birleşip kaya olmasa da bir araya gelince anlamlı çokluklar yaratırlar. Sahili hatırlatır bana… Uçsuz bucaksız mavilikleri anlamlaştıran kumsalları... Dengeyi anımsatır örneğin... Deniz olmasa kumun, kum olmasa denizin anlamsızlığını... Azsa suyun alıp götüreceğini, rüzgârın savuracağını... Yumuşaklığı anımsatır bana, su gibi her şekle girilebileceğini... Kocaman güçlü yapıların kum olmadan yapılamayacağı düşüncesi bile düşündürür insanı. Hem denizde bir kum tanesi olmak hem de dev yapılarla hüküm sürmek… Ciddi iştir. Zaman kum gibi akıp gitmiş yine. Ama yukarıdaki hazneden akan kum aşağıdakini doldurmuş. Yani hiç yok olmuyor gibi, yani hep lehimize akıyor gibi... Yukarıdaki çokken az oluyor aşağısı, aşağısı çoğaldıkça da azalıyor yukarısı.

Bakıp dururum masamdaki kum saatine. Yıllardır çok estetik görünür gözüme. Minicik aletten, neler gelir aklıma. Yazsam sayfalar dolusu tükenmez hissettiklerim. Ama bu sefer başka... Bu sefer tam 7 yıldır yazmaya ve anlatmaya çalıştığım aletlerden farklı baktım kum saatime. Pek çok teknik bilgi verilebilir yine. İlk kim kullanmış? Nerede yapılmış? Ne için kullanılmış? Hepsini yazmak mümkün tabii ama bu defa işin büyüsü biraz kaçarmış gibi geldi. Çünkü bu defa duygularımı aktarmak istedim size.

Kum gibi geçip gitmiş zaman. Ama yok olmamış. Hep güzel bir sahile taşımış bizi... Kumsal uzadıkça uzamış, denizin maviliği daha da netleşmiş. Güzel yeşillikler olsun diye korumuş denizin tuzundan, filtre olmuş ormana. Her şey daha güzel olsun diye, akıp gitmiş, yeni kum taneleri bulana kadar.

Aşınan kayalar gibi ruhuma
Heykel olsa, anıt olsa
Ne âlâ… :):)

>> Bu yazının fotoğrafları için TIKLAYINIZ.
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.